Zo veel plannen...

... zo weinig tijd.
Ik naai nu ongeveer een half jaar en in mijn hoofd kan ik het al best goed. De werkelijke uitvoering is gewoonlijk net iets minder, maar dat is niet noodzakelijk een slechte zaak, want dat houdt eveneens in dat ik in vele gevallen wel weet hoe het moet; maar dat ik nog wat/veel oefening kan gebruiken om de perfectie te bereiken.
Alleen de tijd ontbreekt me zo vaak... met een bijna FT job, een FT huishouden, twee kleine kindjes en een man die allemaal ook behoorlijk wat aandacht vragen en daarbovenop nog een kanjer van een slaapgebrek en een concentratiepeil onder nul...
Als ik al die prachtige blogs bekijk met mooie foto's en prachtige naaisels dan kan ik het niet helpen te denken: Hoe doen die vrouwen dat toch allemaal?!?
Ok mss voor de thuisblijfmama's, alhoewel... met kleine kindje(s) die FT thuis zijn, blijft er naast de kinderen, het huishouden en de partner toch ook weer niet zo veel tijd over denk ik dan..
Ik weet niet hoe dat op een ander gaat, maar als ik mijn machinerie overdag bovenhaal, dan heb ik steevast één of twee peuter/kleuter(s) die op mijn schoot kruipen om mee te doen en nog meer om aan de knopjes te proberen draaien en duwen... Als ik 's avonds mijn machine bovenhaal, dan hoor ik vaak gezucht van de papa... en hoor ik hem al denken "allez... ze is weer bezig".

Toch blij ik erbij dat het een practische hobby is, en veel beter om thuis rustig achter de naaimachine te kruipen en zelf unieke stukjes te creeeren dan om heel der namiddagen te gaan shoppen en daarbij veel geld uit te geven... Ok, al die prachtige stofjes zijn ook niet bepaald gratis, maar op het stoffenspektakel deed ik prachtige deals en zelfs als je een metertje van die magnifieke designerstofjes die je op het internet vindt vergelijkt met bepaalde merkkleedjes... dan is de beslissing snel gemaakt... Bovendien blijft het geluk veel langer hangen bij een zelfgemaakt stuk dan bij een gekocht...
En bij dat alles geeft hij me ook geen ongelijk hoor ;-)

Maar nu even terug bij de zaak... Dit blog kwam er vooral omdat ik noog heb om mijn gedachten te ordenen en om herinneringen te bewaren. Ik zou dus eens moeten uitzoeken hoe ik een aftreep-lijstje kan maken... Maar intussentijd lijst ik hier al even op wat er nog op de naai-agenda staat:

- Hoofdkussen (met paspel?) voor mijn grootmoe (Als ze op het stoffenspektakel geen stretch-stofje had gekozen had dat er wsl al lang van gekomen, maar ik heb een hekel aan stretch na mijn weinige vorige ervaringen met het goedje en ben er zelfs een beetje bang van omdat dat bij mij altijd zo rekt en schuift en gewoon niet naar mij luitsterd...)
- Dekentje met paspel voor kleine zus (Bijpassend bij haar handgemaakte bedomrander, dus liefst nog voordat ze die ontgroeid is! Stof is al geknipt, paspel moet nog worden gemaakt)
- Smartphone-hoesje voor de man des huizes (Had ik al veel eerder moeten maken, maar ik zit met een keerprobleem aangezien mijn lief geen zichtbare naden wenst en ik te moe ben om te bedenken hoe ik die omkeerbaar krijg - heus niet te dom - daar blijf ik bij "until proven otherwise")
- Sjaal voor oma (mijn mama dus) (Geen gevoerd exemplaar, maar wel omgezoomd en heb ik nu net een kleine hekel aan zomen na de lopers die ik met veel liefde, maar toch ook wel met wat zweet (maar geen bloed en tranen) voor Dédé maakte. Biais is helaas geen optie voor dit projectje.)
- Ruime tas met rits voor mezelf (Projectje waar ik erg naar uitkijk -wat egoïstisch!- maar "in my deffence" dit is nieuw en dus spannend!)
- Crèchetas voor metekindje (Dat zal vanaf juni/juli naar de crèche moeten, dus voortmaken geblazen!)
- Cirkelkleedje voor grote zus (Stof geknipt en reeds deels gestikt, maar doe ik in stukjes omdat ik erbij moet nadenken om het kleedje met rits en keerbaar te maken)
- Rokje voor mijn zusje uit "allemaal rokjes" (Gelukkig is ze helemaal mee in het idee dat het super leuk is om haar eigen patroon te tekenen en zelf de stof te knippen, dat scheelt alvast een hoop tijd. Deadline is haar verjaardag in augustus... spannend)
- Grote slaapzak voor grote zus (projectje dat misschien toch zal vergeten worden, ook al kocht ik er een massa fleece voor)
- Zakje voor speelgoed (type grote knikkerzak)
- Geboorte kado voor baby van mijn nichtje die in september voor de 2e keer mama wordt.
- Geboorte kado voor collega die ook in september voor de 2e keer mama wordt.
- Zakdoekzakje voor mijn grootmoe
- Ritstasje en/of zakdoekzakje voor mijn beste vriendin (Vrijgezellefeest in augustus).
- Club Brugge kleedje voor metekindje (Haar papa is uiteraard grote supporter... Of zou dit te veel werk zijn voor in feite een grapje? Zwart (biais) en donker blauw (stof) zijn nu niet meteen de vrolijkste babykleurtjes, mss hou ik het bij een rokje? Of ga ik toch voor een kleedje maar verwerk ik er nog een vrolijk stofje in??? Maar dan is de opzet mss helemaal niet meer duidelijk... Ik weet het nog niet goed, maar het zou tegen de verjaardag van haar papa zijn, in januari, dus gelukkig nog veel tijd!)
- Antoinette kleedje voor grote zus.
- Leven met liv kleedje voor grote zus. (Lijkt waanzinnig oneerlijk, maar kleine zus groeit daar ook nog in natuurlijk)
- Rokjes voor de dochters van mijn 2 lieve collega's.
- Sof op canvas met naam erop geflocht voor nieuwe kamer van de zusjes.(Eenvoudig maar fantastisch ideetje van hier)
- Accesoires voor de nieuwe slaapkamer van de zusjes (kussentjes ed - zo ver zijn we helaas nog niet)

En zo kan ik wellicht nog een tijdje doorgaan... aangezien kindjes blijven groeien en (elders) geboren blijven worden enzoverder enzovoort...

Je ziet dat ik niet lieg als ik zeg dat mijn gedachten wat ordening kunnen gebruiken.

Orde op zaken

Ik heb een enorme nood aan orde en structuur momenteel. Misschien heeft het ermee te maken dat we ons huis willen verkopen, misschien hebben mijn zoekacties op internet naar leuke knutselideetjes en patroontjes ermee te zien...
Je vind daarbij namelijk heel wat rond recy- kleren en ecologisch bewust zijn. Hoe dan ook, de laatste tijd heb ik een enorm verlangen naar een eenvoudiger leven, minder spullen, overzichtelijker huishouden, minder verbruiken, makkelijker opruimen, ruimte en orde. Wat verlang ik daarnaar!
Ken je dat gevoel van voor een overvolle kleerkast te staan en niets deftigs vinden om aan te trekken voor en gewone werkdag? Ikke dus wel!
Vrijdag spendeerde ik dan ook mijn vrije dag heel egoïstisch door naast de noodzakelijke, vluchtige poets, mijn kleerkast uit te mesten. Dat was nodig! Ik kan namelijk moeilijk dingen wegdoen. Ik krijg heel veel van mijn zusje die wel makkelijk afscheid kan nemen van spullen en heb nog kleding van meer dan 10 jaar geleden - mss niet zo gek als je 50 bent ofzo, maar midden in je 20ties eerder een zeldzaamheid vermoed ik. Naast mijn nood aan orde en overzicht ben ik namelijk opgevoed met een vreselijke verzameldrang en gevoel voor spaarzaamheid. Ik kan heel moeilijk dingen weggooien of schenken als ze 1. Behoorlijk wat geld hebben gekost 2. Niet versleten zijn. 3. Enigszins passen of mogelijk ooit weer gaan passen... Twee voorwaarden is gewoonlijk genoeg. Ik heb die dag dan ook een enorm gevecht met mezelf gevoerd, heb 1 enorme doos gevuld met kleren voor de kringwinkel en 1 bananendoos met tekstiel om te recycleren. Ik heb enorm op mezelf moeten inpraten (je gaat dat wellicht nooit meer dragen, je wil er echt niet uitzien als een overjaarse tienermoeder, dat heeft je er altijd al doen uitzien als een opgeblazen seut enz. ) en mezelf moeten zeggen dat ik goed bezig was... Na afloop was ik enorm trots op mezelf... Hoewel ik het misschien toch nog eens moet overdoen, want eigenlijk heb ik nog steeds veel te veel spul...
Ik heb voor mezelf besloten om dit jaar geen kleren meer te kopen, tenzij per uitzondering, omdat ik vooraf besloten heb dat ik iets specifiek nodig heb, en als er iets nieuws komt, moet er iets ouds in de plaats vertrekken. Daarnaast wil ik proberen zo veel mogelijk van wat we in huis hebben eerst op te gebruiken voordat we nieuw kopen. Ook stofjes koop ik niet meer, tenzij ik er echt een duidelijk plan mee heb. Niet dat ik veel koop hoor, ik winkel gewoonlijk enkel in de solden en enkel als ik iets nodig heb, maar eens ik vertrokken ben, durf ik wel eens overdrijven... Niet meer, vanaf nu ga ik voor soberheid...